Aşk adeta gönlümde kaynayan bir kazan… Hatıralar ruhumda salınan bir meltem… Şiirler dermanım, ilacım ve devam benim. Engin ve derin bir ummanda her ada sen ve her yaklaştığım kürekte uzaklaşan çehren…
O gün hep aklımda ve hiç unutmadım, unutmuyorum ve muhtemelen unutmayacağım da. En küçük esinti bile hatırlatıyor her şeyi en başından. Tekrar ve tekrar bir similasyon gibi yaşıyorum her bir anını adeta şimdi bile. Kara bulutların yağmurdan sonra dağılıp güneşin o güzel çehresini dünyaya serbest bırakması gibi seni gördüğüm o ilk anda benim kalbimin kara bulutları senin o güneş çehrenin ışıklarıyla dağılıp adeta parıldayan bir pırlanta gibi ışıl ışıl parlamaya başlamıştı. Neden ayrı düştük bunu şimdi ve sonrasında asla bilemeyeceksin belki de. Ama yaşadığımız o güzel günler apaçık ve berrak bir akarsu gibi gün yüzünde. Aslında sensiz asla mutlu olamayacağım kanaatindeydim. İşte belki de bu yüzden ayrı düştük birbirimizden. Lakin zamanı geriye almak yahut zamanda hareket etmek şuan mümkün değil. Daha doğrusu sen mutlusun ya, o yüzden ben de mutluyum.
Senin için her şeyi yapmıştım. Kalbimin sancıları sadrımı parçalamıştı, söylediklerini işitmeye ise kuvvetim yetmemişti. Lakin yine de her şeyimle karşı koyup vazgeçmemiştim senden. Vazgeçmedikçe uzaklaştırdığın çehrene bir adım daha yaklaşmıştım. Elimdeki tek varlığım; seni kaybetmemek için çabaladığım dünyamda sana doğru uçan bir kuştum ben.
Beni sahranın ortasında susuz bıraktığında ben yine senin adını haykırmıştım ve yine sen olmuştun naçara çare. Belki de sana olan aşkımdan dolayı seni vesile kılmıştı Rabb’im derdime. Her şeye rağmen şefkatinin şaşkınlığıyla bir serap gördüğümü zannetmiştim. O an güneş çehrenin ateşi sahranın ateşini söndürmüştü birden ve ansızın kayboluvermiştin çevremden. O vakit ağlasam mı, sevinsem mi bilemedim işte. Endişelerimiz dondurucu bir yangındır içimizde… Her şey silindi adeta. Sadece bir sen ve bir ben kaldık kainatta.
Sen her zerrede, ben her zerrede… Sen her kürrede, ben her kürrede… Sen varlıkta, ben varlıkta… Sen yoklukta, ben yoklukta…
Ahmed Ufuk Özçiçek 