Kayboldu kıymet insanların gönüllerinde.
1400 sene evvel böyle miydi kıymet dilde?
Değişti insanlar, değişti dünya nefisle.
Şeytan aldı, iktidarı mükemmel bir şekilde.
Edeb akardı, kalbden lisana her şeyiyle.
Efendi, “Seviyorum.” diyemezdi kerimeye.
Kerime, seçemezdi zevcini edepsizce.
Şebab hazineydi edeb-i Kur’an u Sünnetle.
Dildeydi Kur’an-ı Kerim daim bir şekilde.
Ahvalinde sabitti nasın Sünnet-i Seniyye.
Her mekân, her hane sürurluydu usulünce.
Herkesin yek derdi vuslattı Allah u Rasule.
Dönüştü koca devlet-i ali devletçiğe.
Başladı bin bir müşkil şu devletçiğin zihninde.
Moda diye ekildi hayâsızlık millete.
Şebban ulvi bir kurban oldu modernistliğe.
Nerede, edeb-i Rasulullah şimdilerde?
Nerede, enbiyaların varisi günümüzde?
Şebban koşar oldu kâfirlerin edebiyle.
Veledan yaşar oldu oyunlarının peşinde.
Sergah Dergi Kaybolan Gençlik ve Değerler sayısından…
Ahmed Ufuk Özçiçek 